|
Corsica, een blij en stil eiland.
‘Et pourquoi ne pas découvrir la Corse en automne?’
Bepakt en bezakt vertrek ik deze zomer voor de tweede keer met mijn twee kinderen naar Toulon waar we de ‘Corsica Ferry’ nemen richting Bastia. Om tien uur ‘s avonds slenteren we over de kade van Toulon waar de terrassen vol zitten met vrolijke Fransen en toeristen die hun zoveelste wijntje achterover slaan. Enkele vissers hengelen hun laatste vis uit het water, snoepkraampjes lokken de onvermoeibare kinderen met enorme Engelse drop staven en vijf kleurenijsjes uit twijfelachtige ijsmachines. In de verte komt de ferry aangevaren en ik betrap mezelf erop dat ik het Love Boat melodietje fluit. Tussen de rijen wachtende auto’s wordt er in het schemer van de havenlichten door de vakantiegangers gekaart, gebadmintond, geslapen, geknuffeld en gerookt. Baby’s krijgen de borst en in vele auto’s worden de kinderen op de achterbank zoet gehouden met dvd’s.
Langs de rijen wandelend lijken we ons te begeven in een ‘openlucht’ auto show: cabrio’s, kampers, caravans in alle vromen en maten, aanhangwagens met jetski’s en kano’s en zelfs een oude Renault Alpine.
Na een lange en wiebelende nacht op de ferry zien we dan eindelijk om zeven uur s’ochtends het eiland Corsica opdoemen. De kleine haven van Bastia, de prachtige zachte kleuren van het stadje en de geuren die typerend zijn voor een warm klimaat brengen ons gelijk in vakantiestemming.
We gaan weer nieuwe en onbekende avonturen tegemoet en we weten dat één ding dag in dag uit hetzelfde zal zijn als je aan de kust zit: het weer!
Elke avond wordt er op de televisie door de heftig gesticulerende man van de météo de donkere wolken en de voor het zomerseizoen lage temperaturen voor Frankrijk aangewezen op de kaart…maar op Corsica is altijd zon en is het altijd warm.
Het mooie en extreme van Corsica is ook dat je binnen een kwartier van je handdoek op het strand , wandelend in de bergen kan belanden waar het weer totaal anders kan zijn.
In de vroege ochtend kopen we op de nog uitgestorven markt typische Corsicaanse specialiteiten: olijfolie, kastanjemeel (farine de châtaigne of Farina Castagnina ), charcuterie:Copa, Lonzu, Figatellu en Prisuttu. (gedroogde, gezouten, gepeperde of gekruide variaties van varkensvlees. De varkens hebben in de ‘vrije’ natuur geleefd en zijn gevoed met onder andere kastanjes).
Corsicaanse kazen als Brocciu, honing en een fles ‘châtaigne’ likeur.
Door al deze authentieke producten is de Corsicaanse keuken een traditionele keuken vol met fantasie. Recepten zijn van generatie op generatie doorgegeven en door bekende chefs naar een nog hoger niveau getild. Ook Corsica kent restaurants met meerdere Michelinsterren!
Door het warme weer op het eiland hebben de meesten mensen genoeg aan een frisse salade met een glas rosé of een glas ‘eau ‘Georges’ pétillante (prikwater van de bron Georges).
Toch bestaat er wel degelijk een andere keuken die wat zwaarder is en gelieerd is aan de seizoenen. In herfst periode staan er bijvoorbeeld op de kaart ‘beignets au fromage ou aux herbes’, ‘les omelettes à la menthe et au brocciu’ en een ‘l’azziminu wat een Corsicaanse versie is van de bouillabaisse en waarin allerlei vissoorten geparfumeerd worden met venkel en pastis. Als dessert vind je standaard een ‘Cake à la farine de châtaigne’ op de kaart.
Daarnaast is er ook een verschil in gerechten die in de bergen of aan de kust worden gegeten. De wat meer stevige maaltijden met vlees en bonen in de bergen, aan zee de wat lichtere maaltijden met meer vis, knoflook en met brocciu gevulde groenten. Het heerlijke op Corsica is dat je tot diep in de winter deze gerechten op het terras kan eten. De dagen zijn zacht en zonnig , de temperaturen ‘s avond zijn perfect om buiten te eten, en vaak kan je tot in november nog een duik in de zee nemen.
Elke Corsicaan, maar ook ik tijdens mijn verblijf, eindigt de dag met een warm lijf van de zon, een gezonde rode blos van een boottocht of een klimpartij in de bergen, een spannend (familie)verhaal en een likeur van Mirthe of kastanje met een schaaltje Corsicaanse ‘Canistrelli’ :droge amandelkoekjes met anijs.
Nu de lange en lichte zomerdagen voorbij zijn en het gewone leven weer zijn draai heeft gevonden blijft bij mij toch de grote wens om dit prachtige en extreme eiland ook eens buiten het seizoen te gaan bezoeken. Zelf die andere gerechten en het leven te gaan proeven in die herfstperiode. Bij die gedachte word ik nu al blij en stil terwijl de zon nog steeds voelbaar is in mijn lijf van deze prachtige vakantie op Corsica.
La Corse… à très vite… à l´année prochaine!
Canistrelli
(I canestrelli)
Voor 8 personen
Ingrediënten :
1 k bloem
200 g fijne suiker
1 glas likeur
25 cl water
25 g bakkersgist
Ter variatie: een handje vol (gebroken)amandelen, wat witte wijn, anijsextract.
Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 170 graden.
Laat het gist oplossen in de 25 cl water. Roer goed om en giet het in een deegkom met de bloem. Maak een homogeen (en stevig)deeg en laat gedurende 1 uur rusten op kamertemperatuur. Voeg eventueel de amandelen of de andere ingrediënten toe.
Laat het deeg nog een uur rusten. Rol het deeg vervolgens tot een worst en snijd in kleine plakjes.
Bekleed een ovenplaat met bakpapier en leg de plakjes erop. Bak ze gaar in ongeveer 50 minuten en laat afkoelen.
|
